چند طرح داستانی...

دو ساعت است که میان دو شهر در انتظار بس است. به برنامه ی رفت و آمد بس، نظری می اندازد. تا دو ساعت بس خواهد آمد. بلاخره بس آمد. کسی در بس نیست، حتا راننده ی نیست. با تعجب داخل بس می شود. بالای چوکی می نشیند. سفر آغاز می شود. متوجه می شود که اسباب و لوازم اش را در ایستگاه فراموش کرده است. می خواهد برگردد. صدا می زند: " می خواهم برگردم"

صدا می آید: " برگشتی در کار نیست؛ جاده یک طرفه است."

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

با قایقی کوچک  قایقرانی می کرد. موج ها قایق اش را به سوی ساحل می  راندند. تصمیم گرفت، کشتی بزرگی بخرد تا به وسط بحر برود. با کشتی به سفر شروع کرد. موج های بزرگی آمدند و کشتی اش را وسط بحر بردند و بعد غرقش کردند.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

می خواست کفشی بخرد. پول هایش را شمرد. پول ها کفاف خرید کفش را نمی دادند. پول ها را نان خرید و به فامیل گرسنه ی همسایه داد و تمام کفش های شان را گرفت.

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

برایش گفت: " دوستت دارم"

برای آخرین  بار برایش جواب رد داد. می خواست خودکشی کند، اما دلیل منطقی برای خودکشی نیافت. بلاخره خودش را نقاشی کرد. آویزان از گلو...

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

همصنفی هایم بودند. زوج خوشبختی بودند. از عشق خود می گفتند که پیش از ازدواج عاشق همدیگر بودند و بعد از ازدواج عشق شان بیشتر و بیشتر شد. ادعا می کردند که مفهوم واقعی شریک زندگی را می فهمند، زیرا واقعن در تمام ابعاد زندگی زناشوهری شریک هستند و هیچ مشکلی ندارند.

روزی آموزگار برای هرکدام ما یک یک کتاب داد و چون کتاب کم بود، برای هردوی آن ها یک کتاب داد. درس شروع شد. پس از چند دقیقه ی متوجه شدم که هر یک کتاب را سوی خود می کشد. و این کار آن ها تا اخیر ساعت درس ادامه داشت.

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

استاد شروع امتحان را اعلان کرد و از دانشجویان خواست تا از همه اولتر نام های شان را در پارچه های شان بنویسند. او پرسش ها را خواند و متوجه شد که تمام پاسخ ها را می داند. اما پیش از همه نام اش را باید بنویسد. حیران بود که نامش را چه بنویسد. دقیقه ها فکرکرد تا بداند که نامش چه بود. اما بیادش نیامد. کارت شناسایی اش بیادش آمد. کارت شناسایی اش را از جیب اش بیرون کرد و شروع به نوشتن نامی کرد که روی کارت شناسایی بود. زمانی که نوشتن آخرین حرف نام را تمام کرد، استاد پایان زمان امتحان را اعلان کرد و از دانشجویان خواست تا پارچه های شان را روی میز بگذارند.